τόπος κατά τον Αριστοτέλη

Μπορούμε να πούμε ότι ο Αριστοτέλης δεν μιλά για τον χώρο εν γένει, αλλά μόνο για τον τόπο.

Ο τόπος ενός σώματος είναι απλώς ο περι-ορισμός της θέσης που του αφήνουν όσα το περιβάλλουν.

Τόπος είναι «το του περιέχοντος πέρας ακίνητον πρώτον»[Φυσικά Δ1 212a20.].

Ο τόπος ενός πράγματος είναι το εσωτερικό όριο του πρώτου ακίνητου σώματος που το περιέχει (πρώτου σε σχέση με την εξωτερική πλευρά του πράγματος).

Από αυτό, για τον Αριστοτέλη, συνάγεται ότι, ενώ καθετί στο φυσικό σύμπαν είναι εν τόπω, το σύμπαν δεν είναι εν τόπω.

Όλα τα πράγματα στον κόσμο βρίσκονται πάντα σε ένα τόπο, εκτός από τον ίδιο τον κόσμο που δεν τον περιβάλει τίποτα και ποτέ.

Το σύμπαν είναι πεπερασμένο και σφαιρικό.

Ο τόπος είναι πεπερασμένος και υφίσταται μόνο μέσα στη σφαίρα του σύμπαντος*[Ο Αριστοτέλης, στο Περί Ουρανού, θεωρεί ότι η σφαίρα του σύμπαντος είναι χωρισμένη σε δύο περιοχές: την ουράνια περιοχή και την υποσελήνια περιοχή. Με βάση αυτό τον διαχωρισμό αναπτύσσει δύο Φυσικές: μια για την υποσελήνια περιοχή και μία για την ουράνια περιοχή.].

Ο τόπος υπάρχει αφού διαφορετικά σώματα μπορούν διαδοχικά να κατέχουν τον ίδιο τόπο, έτσι ώστε ο τόπος πρέπει να είναι κάτι διαφορετικό από τα σώματα που τον καταλαμβάνουν.

Η φυσική τάση των στοιχείων να κινούνται προς ορισμένους τόπους ( τη φυσική τους θέση) και να ηρεμούν σε αυτούς αποδεικνύει ότι ο τόπος και υπάρχει και, ακόμη, ότι έχει τινά δύναμιν.

Το πάνω και το κάτω, όπως είπαμε, είναι καθορισμένα: Το άνω είναι όπου φέρεται το πυρ, και το κάτω η κατεύθυνση προς την οποία κινείται η γη.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s