Η περαιτέρω ανάλυση της κίνησης οδήγησε τον Αριστοτέλη στην εισαγωγή των εννοιών της ενεργείας και της δυνάμεως

Η περαιτέρω ανάλυση της κίνησης οδήγησε τον Αριστοτέλη στην εισαγωγή των εννοιών της ενεργείας και της δυνάμεως και όρισε την κίνηση ως ενέργεια εκείνου που βρίσκεται ως τέτοιο εν δυνάμει. Η κίνηση είναι η πραγμάτωση του δυνάμει.

Η δύναμις εκφράζει την προδιάθεση, τη δυνατότητα ενός υποκειμένου να δεχθεί μια ορισμένη μορφή.

Η ενέργεια εκφράζει την πλήρη πραγμάτωση της μορφής σε ένα δεδομένο υποκείμενο.

Η μορφή αλλάζει.

Η μορφή περνά από μια κατάσταση δυνατότητας σε μια κατάσταση ενέργειας.

Από το εν δυνάμει, στο ενεργεία.

Αυτό ακριβώς το πέρασμα από τη μια κατάσταση στην άλλη, αυτό το γίγνεσθαι της μορφής, το ονόμαζε εντελέχεια (εντελώς έχειν ή έχει το εντελές, κάτι που έχει το σκοπό του (τέλος) μέσα του).

Μια δύναμη που αιωρούνταν, κατά κάποιο τρόπο, ανάμεσα σ’ αυτό που είναι και σ’ αυτό που πρόκειται να γίνει πραγματικότητα.

Κίνηση είναι «η του δυνάμει όντος εντελεχεία, η τοιούτον».

Δηλαδή, αν υπάρχει κάτι που είναι ενεργεία Χ και δυνάμει Ψ, κίνηση είναι η πραγμάτωση της κατάστασης Ψ.

Μόνο κατά το μεσοδιάστημα της ενεργοποίησης της δύναμης και έως ότου ολοκληρωθεί η πραγμάτωση της κατάστασης Ψ, το Ψ είναι εντελεχεία.

Η κίνηση δεν είναι ούτε δυνατότητα, ούτε ενέργεια.

Η κίνηση διαφέρει από την ενέργεια όπως διαφέρει το ατελές από το τέλειο: η κίνηση είναι ατελής ενέργεια και η ενέργεια τελειωμένη κίνηση.

Η κίνηση είναι μια πραγμάτωση που περιέχει την ίδια της την ατέλεια και τη συνεχή παρουσία της δυνατότητας.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s